bloggen is iets wat moet onderhouden worden.... En dat doe ik dus niet......
Maaaarrrr, ondertussen is mijn blog overbodig aant worden. Check de kalender van de Vlaamse rock tempel bij uitstek, Ancienne Belgique en jullie weten wat ik dan ongeveer aan het uitvreten ben.
Dus voor iedereen die dus niet goed meer mee is, Rosas ligt ondertussen bijna een dik half jaar achter me, en ik maak ondertussen de AB onveilig in de productieploeg. Wat me wel bevalt natuurlijk. Al wordt het touren af en toe eens gemist, maar dan zijn er weer plezante dagen in de AB en is dat touren direct weer vergeten.
Dus Kaisar is niet zozeer meer op tour, maar de tours komen naar Kaisar :)
Dus de naam van de blog klopt nog wel een beetje......
dinsdag 9 september 2008
woensdag 9 januari 2008
Rosas Zeitung Paris
Vrienden en vijanden van den Blog...
I know, de updates laten lang op zich wachten... Maar er is dan ook veeeeeel gebeurd ondertussen.
Verhuisd naar de Kleinewinkellaan 15 in Strombeek, werken voor de nieuwe Rosas Creatie Zeitung die nu vrijdag in wereldpremiere zal gaan hier in Parijs, hier en daar een klein tourke links rechts enz enz...
Het zijn jamergenoeg de laatste Rosas escapades want ik zal vanaf 18februari Rosas verlaten om te gaan werken in de Ancienne Belgique als productieverantwoordelijke.
Ik probeer om de laatste tourblog dan nog even up te daten hier in Parijs en op de volgende tourneekes die ik nog zal doen. Dus updates coming soon, i hope :)
I know, de updates laten lang op zich wachten... Maar er is dan ook veeeeeel gebeurd ondertussen.
Verhuisd naar de Kleinewinkellaan 15 in Strombeek, werken voor de nieuwe Rosas Creatie Zeitung die nu vrijdag in wereldpremiere zal gaan hier in Parijs, hier en daar een klein tourke links rechts enz enz...
Het zijn jamergenoeg de laatste Rosas escapades want ik zal vanaf 18februari Rosas verlaten om te gaan werken in de Ancienne Belgique als productieverantwoordelijke.
Ik probeer om de laatste tourblog dan nog even up te daten hier in Parijs en op de volgende tourneekes die ik nog zal doen. Dus updates coming soon, i hope :)
vrijdag 19 oktober 2007
Here we go again!
Here we go again! Sebiet vertrekken naar Essen, Germany voor de voorstelling Sister, een voorstelling van Vincent Dunoyer (dus in feite ook een soort van Rosas Co-productie) waar hijzelf danst samen met Anne Theresa... Ik doe deze voorstelling voor het eerst alleen (jaja, helemaal alleen) dus dat wordt nog spannend!
Ondertussen niet veel soeps gebeurd. Hebben een beetje aan Rosas restyling gedaan. Naast de officiële nieuwe Rosas huisstijl (check www.rosas.be) vonden wij dat er ook wel eens iets mocht gedaan worden aan de letterlijke huisstijl. Dus vlogen we er met z'n allen in om de ateliers en zo een grondige restyling te geven. Hetgeen, al zeggen we het zelf redelijk goed gelukt is! In feite hebben we gewoon veel 'brol' weggegooid en veel dingen een andere, betere plaats gegeven!
Ik had een summerupdate beloofd, dus bij deze.
De eerste weken van de zomer, ikke mee als fourier op het groepskamp van VVKSM Eeklo (naar aanleiding van 100 jaar scouts) en Veerle mee met de Jintroep van dezelfde scouts naar Italië. Het groepskamp was 'vree wijs'. Nog eens 10tal dagen mee het zwijn uithangen en leute maken gelijk vroeger, khad het voor geen geld willen missen!
Hierna besloot het Belgische weer niet beter te worden dus besloten we om naar betere oorden te trekken. Eerst reden we (in onze nieuwe mobiel en met de chien) naar de Dordogne streek in France, maar daar bleek het ook al niet beter. Dus na 2 dagen van gietende regen reden we dan terug naar onze vertrouwde stekje in France, St Pierre la Mer. Kamperen, zee en Charly Barr, bij Tom en Wim.
Twas een megacoole vakantie daar. Na een paar dagen op de Camping in Narbonne Plage verhuisd (wegens plaatsgebrek) voor nog 3 nachtjes bij Luk en Kristin op de camping. Supertoffe dagen in schitterend weer! Zelfs de chien wist zich gemakkelijk aan te passen, mits ingesmeerd te worden met antimuggenspul, want anders was het voor hem ook maar een beetje kut. Maar voor de rest, putje graven opt strand, erin gaan liggen en af en toe eens een voorzichtig plonske in de zee, hij kon het wel smaken precies.
Hierna terug naar huis voor een paar dagen om dan terug in dezelfde richting te rijden naar Port d'Albret, een kustdorpke op een 10tal km van Biarritz. Deze keer om mee te werken bij de Intersoc animatie aldaar... Ikke als DJ en Veerle om de oudste leeftijd overdag te entertainen. Overdag surfen en 's avonds een muziekske opleggen, wat moet een mens nog meer hebben...
Na al het mooi weer en leuke momenten was het terug tijd om snel naar huis te karren om de dag erna richting Zaventem te trekken om in het vliegtuig te springen richting Berlijn!
Rosas, Steve Reich evening in het Hebbel Theater.
Theater was net iets te klein voor de voorstelling, maar allez, we hebben het er toch maar weer eens ingekregen. Berlijn, megatoffe stad, lekker eten, veel te zien, mooi weer....
Zelfs eens voor de collega's gaan supporteren die op een andere locatie een andere voorstelling aan het spelen waren, maar hou het stil... Joris zou da ook doen! Maar twas er toch zo gezellig en plezant!
Na Berlijn was het op Rosas vlak richting Maasmechelen (aanleren Sister), Turnhout (Soir Jour) en hierna nog een paar dagen naar Groningen, int Noorden van Holland... Was best ook wel plezant daar. 's Nachts Joris zijn kroketten uit de muur gaan trekken... En naar marginale cafe's gaan, waar kweetniehoeveel knoppen hadden om op te rammen waardoor er her en der lichtjes begonnen te flikkeren en toeters begonnen te tuuuten.... Maar voor de rest was Groningen zeer plezant om te werken, zeer fijn theater en toffe leuke mensen! En veel plezier in de Apple store van Groningen..........
Tot zover de updates, alhoewel, op 30december zeggen we de Grotewinkellaan 190 in Strombeek vaarwel om te moven naar de Kleinewinkellaan 15, ook in Strombeek (vogelvlucht een 200tal meter...) 
En op 5 maart zal er misschien al, of misschien bijna een kleine Kaisar rondhuppelen op deze planeet... Jaja, der zal redelijk veel veranderen....
Ondertussen niet veel soeps gebeurd. Hebben een beetje aan Rosas restyling gedaan. Naast de officiële nieuwe Rosas huisstijl (check www.rosas.be) vonden wij dat er ook wel eens iets mocht gedaan worden aan de letterlijke huisstijl. Dus vlogen we er met z'n allen in om de ateliers en zo een grondige restyling te geven. Hetgeen, al zeggen we het zelf redelijk goed gelukt is! In feite hebben we gewoon veel 'brol' weggegooid en veel dingen een andere, betere plaats gegeven!
Ik had een summerupdate beloofd, dus bij deze.
De eerste weken van de zomer, ikke mee als fourier op het groepskamp van VVKSM Eeklo (naar aanleiding van 100 jaar scouts) en Veerle mee met de Jintroep van dezelfde scouts naar Italië. Het groepskamp was 'vree wijs'. Nog eens 10tal dagen mee het zwijn uithangen en leute maken gelijk vroeger, khad het voor geen geld willen missen!
Hierna besloot het Belgische weer niet beter te worden dus besloten we om naar betere oorden te trekken. Eerst reden we (in onze nieuwe mobiel en met de chien) naar de Dordogne streek in France, maar daar bleek het ook al niet beter. Dus na 2 dagen van gietende regen reden we dan terug naar onze vertrouwde stekje in France, St Pierre la Mer. Kamperen, zee en Charly Barr, bij Tom en Wim.
Twas een megacoole vakantie daar. Na een paar dagen op de Camping in Narbonne Plage verhuisd (wegens plaatsgebrek) voor nog 3 nachtjes bij Luk en Kristin op de camping. Supertoffe dagen in schitterend weer! Zelfs de chien wist zich gemakkelijk aan te passen, mits ingesmeerd te worden met antimuggenspul, want anders was het voor hem ook maar een beetje kut. Maar voor de rest, putje graven opt strand, erin gaan liggen en af en toe eens een voorzichtig plonske in de zee, hij kon het wel smaken precies.
Hierna terug naar huis voor een paar dagen om dan terug in dezelfde richting te rijden naar Port d'Albret, een kustdorpke op een 10tal km van Biarritz. Deze keer om mee te werken bij de Intersoc animatie aldaar... Ikke als DJ en Veerle om de oudste leeftijd overdag te entertainen. Overdag surfen en 's avonds een muziekske opleggen, wat moet een mens nog meer hebben...
Na al het mooi weer en leuke momenten was het terug tijd om snel naar huis te karren om de dag erna richting Zaventem te trekken om in het vliegtuig te springen richting Berlijn!Rosas, Steve Reich evening in het Hebbel Theater.
Theater was net iets te klein voor de voorstelling, maar allez, we hebben het er toch maar weer eens ingekregen. Berlijn, megatoffe stad, lekker eten, veel te zien, mooi weer....
Zelfs eens voor de collega's gaan supporteren die op een andere locatie een andere voorstelling aan het spelen waren, maar hou het stil... Joris zou da ook doen! Maar twas er toch zo gezellig en plezant!
Na Berlijn was het op Rosas vlak richting Maasmechelen (aanleren Sister), Turnhout (Soir Jour) en hierna nog een paar dagen naar Groningen, int Noorden van Holland... Was best ook wel plezant daar. 's Nachts Joris zijn kroketten uit de muur gaan trekken... En naar marginale cafe's gaan, waar kweetniehoeveel knoppen hadden om op te rammen waardoor er her en der lichtjes begonnen te flikkeren en toeters begonnen te tuuuten.... Maar voor de rest was Groningen zeer plezant om te werken, zeer fijn theater en toffe leuke mensen! En veel plezier in de Apple store van Groningen..........
Tot zover de updates, alhoewel, op 30december zeggen we de Grotewinkellaan 190 in Strombeek vaarwel om te moven naar de Kleinewinkellaan 15, ook in Strombeek (vogelvlucht een 200tal meter...) 
En op 5 maart zal er misschien al, of misschien bijna een kleine Kaisar rondhuppelen op deze planeet... Jaja, der zal redelijk veel veranderen....
woensdag 5 september 2007
coming soon...
Coming soonSummer update
Mini report Berlijn
Toekomstplannen
Het leven zoals het is volgens Gislain!
vrijdag 22 juni 2007
hollie hollie deej
Het einde is nabij, de vakantie is in zicht...
Na de Spaanse escapades was het nog eens tijd voor Belgenland. Zoals al verteld in de vorige post raakte Cynthia in Antwerpen geblesseerd en werd ze dus vervangen door een videoprojector. Piano Phase wordt gedanst door Anne Theresa, in de plaats van Cynthia, en als zij niet kan is het de film die Thierry De Mey maakte van deze voorstelling die voor een stuk wordt geprojecteerd. Een vreemde maar toffe wending in deze voorstelling.
Na Antwerpen trok de Rosas karavaan naar Wiesbaden in Duitsland om nog eens Soir Jour te spelen. Gigantische schouwburg van 100tal jaren oud, superuitgerust en dus tijd om voor het eerst eens bewegend licht te gebruiken in de voorstelling, welliswaar maar als orkest en groetlicht maar toch... De voorstelling werd dus begeleid door 100koppig huisorkest en de Jean zag dat het goed was...........
Wiesbaden is in feite een soort van Duitse Spa, maar hier niet te veel van gemerkt. Wel even langs de Kaiser thermen gepasseerd, luxe luxe luxe..... EN de grootste koekoeksklok ter wereld!!!!
Met Wiesbaden achter de kiezen verhuisden we naar Utrecht om terug Reich te spelen. Niet veel te beleven in Utrecht, showke bouwen, showke spelen, showke breken en naar huis...
Nauwelijks bekomen van de noorderburen werd het tijd voor de laatste bestemming van het eerste half jaartje bij Rosas: Charleroi. We kwamen terecht in het nest van Anne Theresa's ex-sidekick Anne De Mey, namelijk Chareroi Danses. Oude paardenstallen van de Politie omgebouwd tot theaterzaaltje, met toch wel 400 zitplaatsen. Toffe crew, mooi weer, leuke sfeer. Wel terug maar één voorstelling dus dit was ook terug sneller voorbij dan we doorhadden... Nu nog een paar dagen werken in Brussel voor een nieuwe productie: Sister en ook een voorstelling van Once en Rain in theatre de La Monnaie oftewel de Munt in Brussel.
Voila, het de eerste 6 maanden touren van Kaisar on tour zitten er op. Toffe vooruitzichten, bijna 2 maandjes vakantie en volgend seizoen een minstens even boeiende tour... Waarschijnlijk ga ik de grote oceaan eens oversteken, maar hierover binnenkort meer nieuws.
De vrije weekends kunnen we weer vullen met uitstapkes naar de Ardennen, zoals vorig weekend wanneer we met VZW de Beaglevrienden (in oprichting) een tripken zijn gaan doen in Romedenne, met onze chiens.... Charly en zijn lief, Balou!
De zomer komt in zicht, eerst nog een dagje of 2 Rock Werchter meepikken en dan 10 dagen eten maken voor een hoopke Givers van de Eekloosche scouts en gidsen Vlaanderen (Baden-Powell scouds en gidsen Eeklo).
Na de Spaanse escapades was het nog eens tijd voor Belgenland. Zoals al verteld in de vorige post raakte Cynthia in Antwerpen geblesseerd en werd ze dus vervangen door een videoprojector. Piano Phase wordt gedanst door Anne Theresa, in de plaats van Cynthia, en als zij niet kan is het de film die Thierry De Mey maakte van deze voorstelling die voor een stuk wordt geprojecteerd. Een vreemde maar toffe wending in deze voorstelling.
Na Antwerpen trok de Rosas karavaan naar Wiesbaden in Duitsland om nog eens Soir Jour te spelen. Gigantische schouwburg van 100tal jaren oud, superuitgerust en dus tijd om voor het eerst eens bewegend licht te gebruiken in de voorstelling, welliswaar maar als orkest en groetlicht maar toch... De voorstelling werd dus begeleid door 100koppig huisorkest en de Jean zag dat het goed was...........
Wiesbaden is in feite een soort van Duitse Spa, maar hier niet te veel van gemerkt. Wel even langs de Kaiser thermen gepasseerd, luxe luxe luxe..... EN de grootste koekoeksklok ter wereld!!!!
Met Wiesbaden achter de kiezen verhuisden we naar Utrecht om terug Reich te spelen. Niet veel te beleven in Utrecht, showke bouwen, showke spelen, showke breken en naar huis...Nauwelijks bekomen van de noorderburen werd het tijd voor de laatste bestemming van het eerste half jaartje bij Rosas: Charleroi. We kwamen terecht in het nest van Anne Theresa's ex-sidekick Anne De Mey, namelijk Chareroi Danses. Oude paardenstallen van de Politie omgebouwd tot theaterzaaltje, met toch wel 400 zitplaatsen. Toffe crew, mooi weer, leuke sfeer. Wel terug maar één voorstelling dus dit was ook terug sneller voorbij dan we doorhadden... Nu nog een paar dagen werken in Brussel voor een nieuwe productie: Sister en ook een voorstelling van Once en Rain in theatre de La Monnaie oftewel de Munt in Brussel.
Voila, het de eerste 6 maanden touren van Kaisar on tour zitten er op. Toffe vooruitzichten, bijna 2 maandjes vakantie en volgend seizoen een minstens even boeiende tour... Waarschijnlijk ga ik de grote oceaan eens oversteken, maar hierover binnenkort meer nieuws.
De vrije weekends kunnen we weer vullen met uitstapkes naar de Ardennen, zoals vorig weekend wanneer we met VZW de Beaglevrienden (in oprichting) een tripken zijn gaan doen in Romedenne, met onze chiens.... Charly en zijn lief, Balou!
De zomer komt in zicht, eerst nog een dagje of 2 Rock Werchter meepikken en dan 10 dagen eten maken voor een hoopke Givers van de Eekloosche scouts en gidsen Vlaanderen (Baden-Powell scouds en gidsen Eeklo).
vrijdag 25 mei 2007
jumpen...
Dit wou ik toch even delen met de internetmedemens.... Qua Rosas momenteel in DeSingel in Antwerpen... Cyntia is geblesseerd dus pianophase is video met live muziek en Martha danst Drumming! Volgende week Wiesbaden! En nu allemaal: JUMPEN
maandag 21 mei 2007
Ola, Granada y Sevilla
Spanje... Vorige maandag tegen de middag vertrokken vanuit Brussels Airport naar Madrid en van daaruit zouden we vlotjes verdervliegen tot in Granada! Zouden we dus, want ons vliegtuig had eerst 30 min vertraging wat al vlot zou veranderen in 1u en uiteindelijk was het 1u30min.
Dus aangekomen tegen tapastijd in Granada (20u) en na snelle check in in Hotel met z'n allen een terraske gaan doen. Later op de avond ook nog in een typische 'Joris' bar iets gaan drinken, met z'n allen gezellig de straat inpalmen en 'cervesas y tapas' drinken en eten.
De volgende dag om 8u eruit om op te bouwen in Theater Jose Tamayo, ergens in de buitenwijken van Granada. Dit is het interimtheater voor de crew van het Alhambra theater van Granada. Ze werken er nu dus nog een paar voorstellingen af en dan trekken ze terug naar het hopelijk gerenoveerde theater.
Het Tamayo theater had meer weg van een veredelde parochiezaal dan van een theater, dus dat was wel even schrikken bij het binnenkomen. Plaats was er ook al niet dus het werd een ganse dag knutselen. Het lukte wonder boven wonder redelijk goed. Tot 14u, dan was het siësta. Tot 16u geen kat te bespeuren.
Na nog enkele omzwervingen en gebarentaal (want er waren er maar enkele die een frans spraken) kreeg ik dan uiteindelijk al het licht, vrij behoorlijk gericht en konden we een repetitie doen.
De volgende dag hadden we dan gelukkig nog even de tijd om de stad in te trekken en ik ben even de berg beklommen om de tuinen en de buitenkant van het Alhambra te gaan bewonderen.
's avonds na de afbraak reden we nog met een busje tot in Sevilla (250km ongeveer) om daar om 4u aan te komen. Gelukkig hadden we een goede chauffeur die uitstekend was voorbereid en vond hij ons hotel ongeloofelijk vlot (na 10 keer de weg te vragen, ondertussen ook nog 2 zatte Sevilla supporters mee te nemen om hem te tonen waar het was (en ze waren gelukkig en zat want Sevilla had die avond pas de UEFA cup gewonnen)) Dus om 5u 's ochtends aangekomen in ons hotel, Patio de la Cartuja.
De volgende ochtend dus, rise and shine en op naar het Theatro Central op het eiland van de Expo van 92, een van de enige gebouwen die nog overblijven van de Expo. Een vrij modern gebouw met alle nodige voorzieningen. Hier verliep alles iets vlotter, door het internationale karakter van de stad verliep de communicatie al iets vlotter. Maar toch, typisch Spanje en opbouwen tot op het laatste moment... Spanjaarden verdwijnen graag en zijn soms liever lui dan moe, maar dit terzijde toch een megatoffe ervaring.
Buiten snikheet, zelfs tot 40graden in de zon. Dit was zalig om na de voorstellingen terraskes te doen en tot vroeg in de ochtend te genieten van 'cerveca's'.
Op zaterdag nog wat rond kunnen lopen in de stad langs oude gebouwen, kleine straatjes en overal palmbomen!
Zondag was het weer plots veel minder, maar niet getreurd, na een kort afstandje lopen in de voormiddag, met de collega's op terras gaan zitten om tapas te eten.
Na een korte stadswandeling waar ik eindelijk de parken met de palmbomen terugvond die ik de eerste dag niet had gevonden , terug naar Belgica en de regen.........
Dus aangekomen tegen tapastijd in Granada (20u) en na snelle check in in Hotel met z'n allen een terraske gaan doen. Later op de avond ook nog in een typische 'Joris' bar iets gaan drinken, met z'n allen gezellig de straat inpalmen en 'cervesas y tapas' drinken en eten.
De volgende dag om 8u eruit om op te bouwen in Theater Jose Tamayo, ergens in de buitenwijken van Granada. Dit is het interimtheater voor de crew van het Alhambra theater van Granada. Ze werken er nu dus nog een paar voorstellingen af en dan trekken ze terug naar het hopelijk gerenoveerde theater.
Het Tamayo theater had meer weg van een veredelde parochiezaal dan van een theater, dus dat was wel even schrikken bij het binnenkomen. Plaats was er ook al niet dus het werd een ganse dag knutselen. Het lukte wonder boven wonder redelijk goed. Tot 14u, dan was het siësta. Tot 16u geen kat te bespeuren.
Na nog enkele omzwervingen en gebarentaal (want er waren er maar enkele die een frans spraken) kreeg ik dan uiteindelijk al het licht, vrij behoorlijk gericht en konden we een repetitie doen.De volgende dag hadden we dan gelukkig nog even de tijd om de stad in te trekken en ik ben even de berg beklommen om de tuinen en de buitenkant van het Alhambra te gaan bewonderen.
's avonds na de afbraak reden we nog met een busje tot in Sevilla (250km ongeveer) om daar om 4u aan te komen. Gelukkig hadden we een goede chauffeur die uitstekend was voorbereid en vond hij ons hotel ongeloofelijk vlot (na 10 keer de weg te vragen, ondertussen ook nog 2 zatte Sevilla supporters mee te nemen om hem te tonen waar het was (en ze waren gelukkig en zat want Sevilla had die avond pas de UEFA cup gewonnen)) Dus om 5u 's ochtends aangekomen in ons hotel, Patio de la Cartuja.
De volgende ochtend dus, rise and shine en op naar het Theatro Central op het eiland van de Expo van 92, een van de enige gebouwen die nog overblijven van de Expo. Een vrij modern gebouw met alle nodige voorzieningen. Hier verliep alles iets vlotter, door het internationale karakter van de stad verliep de communicatie al iets vlotter. Maar toch, typisch Spanje en opbouwen tot op het laatste moment... Spanjaarden verdwijnen graag en zijn soms liever lui dan moe, maar dit terzijde toch een megatoffe ervaring.
Buiten snikheet, zelfs tot 40graden in de zon. Dit was zalig om na de voorstellingen terraskes te doen en tot vroeg in de ochtend te genieten van 'cerveca's'.
Op zaterdag nog wat rond kunnen lopen in de stad langs oude gebouwen, kleine straatjes en overal palmbomen!
Zondag was het weer plots veel minder, maar niet getreurd, na een kort afstandje lopen in de voormiddag, met de collega's op terras gaan zitten om tapas te eten.
Na een korte stadswandeling waar ik eindelijk de parken met de palmbomen terugvond die ik de eerste dag niet had gevonden , terug naar Belgica en de regen.........
Abonneren op:
Posts (Atom)
