Ola, Granada y Sevilla

Spanje... Vorige maandag tegen de middag vertrokken vanuit Brussels Airport naar Madrid en van daaruit zouden we vlotjes verdervliegen tot in Granada! Zouden we dus, want ons vliegtuig had eerst 30 min vertraging wat al vlot zou veranderen in 1u en uiteindelijk was het 1u30min.
Dus aangekomen tegen tapastijd in Granada (20u) en na snelle check in in Hotel met z'n allen een terraske gaan doen. Later op de avond ook nog in een typische 'Joris' bar iets gaan drinken, met z'n allen gezellig de straat inpalmen en 'cervesas y tapas' drinken en eten.
De volgende dag om 8u eruit om op te bouwen in Theater Jose Tamayo, ergens in de buitenwijken van Granada. Dit is het interimtheater voor de crew van het Alhambra theater van Granada. Ze werken er nu dus nog een paar voorstellingen af en dan trekken ze terug naar het hopelijk gerenoveerde theater.
Het Tamayo theater had meer weg van een veredelde parochiezaal dan van een theater, dus dat was wel even schrikken bij het binnenkomen. Plaats was er ook al niet dus het werd een ganse dag knutselen. Het lukte wonder boven wonder redelijk goed. Tot 14u, dan was het siësta. Tot 16u geen kat te bespeuren.
Na nog enkele omzwervingen en gebarentaal (want er waren er maar enkele die een frans spraken) kreeg ik dan uiteindelijk al het licht, vrij behoorlijk gericht en konden we een repetitie doen.
De volgende dag hadden we dan gelukkig nog even de tijd om de stad in te trekken en ik ben even de berg beklommen om de tuinen en de buitenkant van het Alhambra te gaan bewonderen.'s avonds na de afbraak reden we nog met een busje tot in Sevilla (250km ongeveer) om daar om 4u aan te komen. Gelukkig hadden we een goede chauffeur die uitstekend was voorbereid en vond hij ons hotel ongeloofelijk vlot (na 10 keer de weg te vragen, ondertussen ook nog 2 zatte Sevilla supporters mee te nemen om hem te tonen waar het was (en ze waren gelukkig en zat want Sevilla had die avond pas de UEFA cup gewonnen)) Dus om 5u 's ochtends aangekomen in ons hotel, Patio de la Cartuja.
De volgende ochtend dus, rise and shine en op naar het Theatro Central op het eiland van de Expo van 92, een van de enige gebouwen die nog overblijven van de Expo. Een vrij modern gebouw met alle nodige voorzieningen. Hier verliep alles iets vlotter, door het internationale karakter van de stad verliep de communicatie al iets vlotter. Maar toch, typisch Spanje en opbouwen tot op het laatste moment... Spanjaarden verdwijnen graag en zijn soms liever lui dan moe, maar dit terzijde toch een megatoffe ervaring.
Buiten snikheet, zelfs tot 40graden in de zon. Dit was zalig om na de voorstellingen terraskes te doen en tot vroeg in de ochtend te genieten van 'cerveca's'.
Op zaterdag nog wat rond kunnen lopen in de stad langs oude gebouwen, kleine straatjes en overal palmbomen!
Zondag was het weer plots veel minder, maar niet getreurd, na een kort afstandje lopen in de voormiddag, met de collega's op terras gaan zitten om tapas te eten.
Na een korte stadswandeling waar ik eindelijk de parken met de palmbomen terugvond die ik de eerste dag niet had gevonden , terug naar Belgica en de regen.........